sábado, 3 de noviembre de 2012

Es el momento


Aunque duela muchas veces tienes que anteponer lo que te mereces a lo que sientes. Por mucho que quieras y aprecies a esa persona si te hace llorar, si te ilusiona y luego te decepciona, si te hace llorar, no, no la mereces. Al principio dolerá, y mucho, pero seguramente valga la pena pasar este sufrimiento ahora que seguir mal por alguien a quién realmente le importas una mierda. Si, a veces tienes que ser egoísta para evitar que te hagan más daño.

Decepción tras decepción te vas dando cuenta que hay mucha gente egoísta e interesada en esta vida, pero gracias a ellos también aprendes a saber que es lo que quieres. Y cuando ves que algo se aleja de ello no tienes más remedio que alejarte. Porque no vale la pena tener gente cerca a gente así, al menos, a mí no.

Yo soy de esa clase de personas que lo da todo, cuando alguien me importa de verdad soy capaz de hacer cualquier cosa por ella. En muchas ocasiones incluso pienso antes en los demás que en mi misma. Quizás ese sea mi gran error: no ser cómo los demás. Pero, ¿sabéis qué? No pienso cambiar eso, porque yo lucho por lo que quiero, aunque luego me lleve un chasco, pero por lo menos lo intentado. Porqué en esta vida hay que jugársela aunque no las tengas todas contigo.

De los errores se aprende, y yo he aprendido a apreciar a la gente que realmente vale la pena. A partir de hoy, sólo daré lo mejor de mí a aquellos que me demuestren, con hechos y no palabras, que les importo y se preocupan por mí. Se acabó pasarlo mal por personas que no valen la pena, ya no. “Es el momento de tener presente que la vida son dos días y no puedes hacer nada más que ser feliz” (És el moment, Amélie).



.~África~.

El egoísmo una pandemia mundial


A veces las cosas no son como creíamos que serían, pensamos y tenemos ilusiones en realidades que nunca llegan a suceder. No es nuestra culpa, a veces prefieres cerrar los ojos y no ver lo que el resto del mundo evidencia, simplemente por que esperas más. No es que esperes algo imposible que no se pueda hacer,  lo que pides es algo bien sencillo… no obstante tu único y gran error es que esperas más de alguien que no se merece, que sigas pensando ni un segundo más en él o ella.

Nos preguntamos como podemos llegar  a ser así… amigos, la pareja a la que creías conocer y  te demuestran que todo aquello que te había parecido ser no es otra cosa que una gran falacia, en realidad no los conoces en absoluto.

El egoísmo parece ser hoy en día una enfermedad contagiosa que aparece en forma de plaga y se expande por toda  la sociedad. Cada vez me doy cuenta de que hay menos personas que resultan ser indemnes  a esta terrible y codiciosa epidemia.

En todas estas palabras que llego a plantearme solo puedo obtener una conclusión.

Prefiero estar sola que tener a una persona egoísta, falsa, pretenciosa, interesada  a mi lado. No quiero a nadie así por una simple razón cuando realmente necesites a esa persona si es de esta forma, lo primero que hará es desaparecer, tú entonces, te preguntarás porqué y  ya será demasiado tarde,  porque te habrá herido.

Si alguien se enfada, porque simplemente le hayas dicho algo que tú considerabas cierto y que no te podías contener y  creías necesario ser sincera,  para poder solucionar el problema. Huyeee corre tan rápido como puedas de esa persona, alguien que no es capaz de razonar y de ver sus errores  es alguien que tarde o temprano te traerá problemas y  una infinidad de decepciones.

Pero no todo es negro, siempre quedaran personas que estarán allí cuando las necesites  y que te harán sonreír siempre, estas son aquellas que siempre podrás hablar y razonar si algo de lo que han hecho no te ha parecido bien. No se enfadaran si no al contrario agradecerán tu sinceridad. A  esas pocas… No las pierdas nunca, lucha por ellas y soluciona los problemas que tengáis por que ellas y sólo ellas son las que merecen la pena.

Abril

viernes, 2 de noviembre de 2012

Hazlo realidad!


"Deixa't anar, oblida les coses que t'han fet plorar, no pensis més en el què vindrà demà. Fes un pas més, segueix les petjades que un dia vas fer que et portaran on vas estar fa temps. El que has esperat durant aquest temps amb els braços creuats veient com tot el que tu vols se'n va? Pensa un moment, recorda el que sempre havies somiat, ja ho has trobat o ho has deixat marxar? Ningú t’acompanyarà però això no et fa menys fort, dius les coses clares, tu ja saps que és el que vols.Trobaràs el teu lloc, ningú més podrà aturar-te, lluitaràs pel que vols fins que ja no et quedin forces. Fes-ho realitat!!"

"Suéltate, olvida las cosas que te han hecho llorar, no pienses más en lo que vendrá mañana. Da un paso más, sigue las huellas que un día hiciste que te llevarán donde estuviste hace tiempo. Lo que has esperado durante este tiempo con los brazos cruzados viendo como todo lo que tú quieres se va? Piensa un momento,recuerda lo que siempre habías soñado, ya lo has encontrado o lo has dejado marchar? Nadie te acompañará pero eso no te hace menos fuerte, dices las cosas claras, tú ya sabes que es lo que quieres. Encontrarás tu lugar,nadie más podrá pararte, lucharás por lo que quieres hasta que ya no te queden fuerzas. Hazlo realidad!! "


Este texto es de una canción de un grupo de pop-rock catalán, Amélie. Esta canción es una motivación para mi para seguir adelanta a pesar de los obstaculos, por eso quería compartirla con vosotros, espero que también os sirva!! Os dejo el link del videoclip :)


Buen finde!!

.~África~.

martes, 30 de octubre de 2012

Ese alguien especial

Cuando menos te lo esperas aparece en tu vida alguien especial. Alguien capaz de sacarte una sonrisa en tus peores momentos y que poco a poco se va ganando un pedacito de tu corazón. Alguien que día a día te hace sentir única. Alguien que te demuestra con pequeños detalles que le importas, algo que las mujeres valoramos mucho. Tengo que darte las gracias por cada una de las sonrisas que me has sacado. Gracias por los piropos, por un simple "guapa" que consigue animarme el día entero. La verdad es que no sé, ni quiero pensar a dónde llegará esto, pero estoy segura, como me dijiste tú un día, que nos a reír mucho y a pasarlo genial! Así que cielito mío, espero vivir muchos momentos a tu lado, y estoy segura que no serán pocos. 

Porque cuando menos te lo esperas el sol brilla de nuevo.

.~África~.

lunes, 29 de octubre de 2012

Quien sabe...



Ayer  decidí lanzarme a  la piscina i al verlo conectado hable con él.

Hace  un par de semanas conocí a un chico, lo primero  que hice al mirarlo fue fijarme en su sonrisa… me encanto, después me pareció tímido, otra de las cualidades  que me fascinan. No me gusta nada la actitud de chulería y prepotencia que muestran algunas personas. Al hablar con él me demostró que no era tampoco tan tímido… no sé me pareció una persona increíble,  con la que poder compartir… si más no, una buena amistad.

Que ocurre pues que tengo miedo, tengo tanto miedo… me da pánico que me esté fijando en él solo para quitarme al otro de la cabeza.  No ha pasado nada, ni quiero que pase de momento,  quiero que pase  el tiempo ir poco a poco , hacer las cosas bien y poder aclararme  yo misma ,ver como evoluciona toda la situación en  un futuro. 

De momento sé que la idea de quitarme a la última persona que ha estado en mi vida  es muy fuerte, se que la expresión más común que se utiliza es: Un clavo saca a otro clavo. Pero mi duda es: si un clavo ya te hirió,  ¿el fijarte desesperadamente en otro puede llegar a herirte aun más?

 Pero ayer hable con el  me tire a la piscina y me encanto hacerlo, hacia tiempo que no me distraía y pasaba un tiempo así, hoy al verlo me he sentido como una niña adolescente que se pone roja al ver al chico que le gusta, lo más curioso es que me ha parecido que el ha tenido la misma reacción y sinceramente ha sido  un momento precioso.

No sé que pasara en un futuro, pero me encantaría tener a una persona así a mi lado, aun no lo conozco suficiente  pero   lo poco que he llegado a conocerlo me  ha demostrado que vale la pena seguir conociéndolo.

Abril                                                                                             

 

 

domingo, 28 de octubre de 2012

No es ciego el que no puede ver, lo es aquel que cierra los ojos porque no quiere ver


Es increíble como todo en la vida va cambiando, el tiempo pasa y pasa para todos .Jamás habría imaginado que personas que creía que siempre estarían a mi lado, ahora no lo estén.

Pero ocurre algo, cuando más golpes te da la vida, cuando más decepciones te llevas…ese día que crees que  ya no puedes caer más abajo y te equivocas porque estrepitosamente vuelves  a caer. Ese día la vida te da  una lección, ser fuerte.

Si te caes levántate, no te quedes en el suelo, si alguien te intenta hundir demuéstrale que no podrá hacerlo. No es más sabio el que acierta la primera respuesta, si no aquel que a pesar  de errar una y mil veces, con cada error aprende algo nuevo.

Cada persona es diferente y lo que hace del mundo un lugar especial es esas diferencias, por tanto, ¿porque rechazar a alguien por sus diferencias?

Nuestro realidad  a veces resulta ser muy cruel, hay demasiados estereotipos marcados. Se considera guapísimo o guapísima, a personas que en su interior son  un engendro de la naturaleza. A veces aquella persona que no resulta ser  el o la más guapo o guapa es en realidad, alguien muy muy especial que hace de nuestras vidas  un lugar mejor.

En infinidad de ocasiones se ha juzgado a las personas por el sexo que escogían y por la persona que querían. Mi pregunta es: ¿Qué les guste un hombre o una mujer les hace ser menos persona? La respuesta es NO. Siguen siendo igual de personas que tu y que yo, es más, la vida les ha enseñado a luchar por sus ideales y por un futuro con igualdad al que poder aspirar.  Pienso que esas personas tienen infinidad de cosas buenas que aportarnos.

Deberíamos saber mirar y aprender a analizar el interior de las personas. De esta forma nuestro mundo sería un lugar más justo.

No es ciego el que no puede ver, lo es aquel que cierra los ojos porque no quiere ver.

Abril

El tiempo lo cura todo


No voy a mentir y decirte que salto de alegría porque estés con ella, porque no es verdad, porque aunque las cosas entre tú y yo están claras, aún me importas... si no fuera así, no escribiría sobre ti. Es evidente que en algún lugar en mi interior permanece dormido ese amor que he sentido por ti, pero es un amor que poco a poco ha ido transformado en amistad, y el camino recorrido para ello no ha sido fácil, pero creo que ya ha pasado el tiempo suficiente para que pueda ser así. Yo, ya te he dicho casi todo lo que tenia para decirte, ahora sólo nos queda el afecto, admiración y respeto que se tiene por una persona que ha sido parte importante en momento determinado de tu vida, que aun sin que lo hayas querido, sin ser consciente de ello, ha dejado una huella imborrable en ti. No, no salto de alegría pero sé que ella es importante que es para ti, te hace feliz y eso es con lo que me quedo. Sí, me jodió que dos semanas después de dejarlo conmigo ya empezarás a verla pero supongo que era porque así tenía que ser, tu y yo no estábamos destinados a estar juntos y ambos lo sabíamos. No la conozco, pero te conozco a ti y sé que debe ser una gran persona, de lo contrario no estarías con ella. Yo ahora soy sólo una amiga, esa con quien te permites mostrar tu verdadera esencia, porque no tienes que impresionarme, te conozco en tus días buenos y tus días malos, conozco tu lado más oscuro y también tu lado más noble, conozco tus sueños y algunos de tus secretos, conozco todas tus formas y te adivino, como tú lo haces conmigo.


Aunque creáis que nunca conseguiréis olvidaros de alguien, creedme, con el paso del tiempo llegará ese día. Ahora quizás cueste creerlo, pero TODO se supera con el paso del tiempo.

.~África~.

No busco nada raro


"Yo no busco nada raro, sólo alguien que me eche de menos aunque hayamos pasado todo un día juntos. Alguien que se ponga nervioso al verme, que no se aburra de mis tonterías aunque pasemos cinco horas en el teléfono, que se alegre de escucharme. Alguien que me acompañe siempre a casa y haga divertido el camino, por más largo que se. Alguien a quien pueda besar por un simple impulso sin sentirme rara. No me importan los regalos, los peluches ni nada, me conformo con saber que conmigo es donde más le gustaría estar siempre. Alguien que conozca todas y cada una de mis sonrisas. Alguien que lo de todo por mí, que elija quedarse conmigo aunque tenga otros planes, que sienta que antes de mí no hubo ninguna otra y que sus amigos se cansen de escuchar mi nombre. Que el piense en mí, mucho más de lo que lo acepta, que sienta que se cae el mundo si discutimos y me abrace tirando su orgullo a la mierda. Alguien que me haga reír hasta llorar, y me haga reír cuando no puedo dejar de llorar. Que me diga que todas esas canciones de amor le recuerdan a mí, aunque sea mentira. Que me diga que estoy guapa, aunque esté recién levantada. Que me diga que doy los mejores besos, aunque haya habido otro mejor. Que me diga que tengo los ojos más bonitos, aunque sean iguales a todos los demás. Que le encante mi pelo, aunque siempre esté enredado. Alguien que me haga sentir la mujer más afortunada del universo, sólo por el hecho de tenerlo."

Ésto lo escribí hará hace tiempo y lo tenía guardado por ahí. Espero que os guste!

Esta semana he estado enferma así que casi no he escrito, perdonadme jajaja :)


.~África~.

jueves, 25 de octubre de 2012

Borrosos recuerdos


Recuerdo…

El despertar de  flores en  tu jardín esa mezcla nostálgica a hierba buena y jazmín.

Como caía una y otra vez al  frió suelo, más tú siempre me enseñabas a levantar obsequiándome con un cálido abrazo, al verme lograrlo.

 
Cuando ajetreada te movías entre sartenes, cacerolas y grandes ollas con el único fin de buscar nuestras sonrisas en una gran mesa redonda. Todas las veces que agotada dormía en tu regazo mientras tú susurrabas aquellos  cuentos que siempre finalizaban  con un: fueron felices para siempre.

 
Me enseñaste cómo era la vida y a mirar más allá de las fronteras, si ahora soy alguien, es gracias a ti.

Te debo tantas cosas y ahora siento que puedo hacer tan poco por ayudarte.

No hay solución, cada vez me mirarás más confusamente hasta que al final para ti sólo sea una borrosa imagen que no sabes situar en tu vida, no conseguirás pronunciar mi nombre y tus labios permanecerán sellados.

 Culpable es la enfermedad que influye en tu memoria, haciendo que desaparezca como aquel pájaro que vuela alto pero jamás alcanza el cielo. Manipulando tus sentidos causando una desorientación que desgraciadamente no desaparece, no es la opaca niebla que cierne sobre el valle, esa que se extingue tras los primeros rayos del sol.

 
Ojalá todo fuera un cuento, así podría cerrar los ojos y no contemplar el final, más temo que esta pesadilla llamada Alzheimer no finaliza con un felices para siempre pues abiertos están mis ojos, lágrimas los surcan cuando esta infinita tristeza se apodera de mi al comprender que aquellos tiempos quedaron atrás.

 Lo daría todo para que me rodeases con tus brazos y recordases siempre quién soy, por oír tu risa y así entonces aparecer un gran eclipse que ocultase finalmente mi desdicha.

 Se que tus recuerdos, serán cada vez más borrosos más en los míos tú estarás rodeada de esa mezcla nostálgica a hierba buena y jazmín. Feliz abrazándome y sonriendo.   

 Esto va dedicado a mi abuela.. Mi vida sin ella no habría sido lo mismo, porque yo no sería la misma persona. Des de aquí le mando todo mi amor y cariño aunque ella no pueda enterarse.

Abril

miércoles, 24 de octubre de 2012

No sé que pasara


No sé que pasara

Hay días en los que a veces desearía que la hora de dormir llegase antes. A veces sigues el camino que te dicta tu conciencia y tu mente porque sabes que tu corazón esta demasiado herido como para poder tomar una decisión.

Cuando sientes que estas perdido y no sabes como saldrás del camino al que has llegado  y te parece muy muy largo, tan largo que no sabes cuando acabara… nunca sabes que te deparara la vida y a veces  a lo único que te puedes aferrar para seguir caminando es un sentimiento de esperanza, aquel sentimiento que te dice que mañana será un día mejor.

Muchas veces me encantaría que mi corazón se convirtiese en mármol , en una piedra solida y dura que nadie pudiese  volver a quebrantar… pero si así fuese cuantas cosas me perdería( dejaría de sufrir, eso sin lugar a dudas), no obstante, el amor es una sensación mágica , maravillosa que te hace vivir la vida de otra forma.

No sé que será de mi vida, hoy menos que nunca. Eso a veces me asusta tanto…No poder controlar el futuro. Muchas veces puedes planear infinidad de cosas, pero esas cosas esos planes, hay veces que se rompen  porque  todo sucede de forma distinta a la que habías previsto.

No sé que pasará en un futuro, no sé quien seré, no sé donde estaré ni como  ni con quien… pero si lo supiese… la vida dejaría de perder esa chispa de emoción. Así que si hoy lloro, mañana reiré, si hoy me pierdo, tengo  tiempo de encontrar el camino y de volverme a perder 1000 y 1 vez.

Abril